Altyazılar: Enginkaranlık
Taksi! Taksi!
Ding, ding.
Ding, ding!
Size 301'i mi verdiler?
Bence...
Bence 147. oda...
daha çok hoşunuza gider.
147 daha mı hoşuma gider?
Daha iyidir yani...
Jakuzi... Suit...?
Onu alayım o zaman.
Eyvallah kanka.
177...
Tamam...
155...
156.
Ve bu da...
Yine 155.... Süper.
153... 154... Tamam.
... sonuç olarak, mesele şu ki...
Sofraya ne getirebilirler?
Afedersiniz... Rahatsız ediyorum ama...
Acaba oda numaranızı öğrenebilir miyim? Beyefendi?
Yüz...kırk...altı!
147!
Iska geçtik herhalde.
Hayır, 150!
İnsanın gönlü neredeyse evi orada.
Hadi bakalım.
Evet?
Merhaba...
Merhaba?
Evet?
Buyrun?
Merhaba, hangi odadasınız... acaba
Ne?
Şey... 147.
Resepsiyoncu bana dedi ki...
Biliyorum... bendim o
Sorun yok o zaman.
Bir eksiğiniz var mı?
Evet... Şey... Mini barı bulamıyorum.
Jakuzili suitte mini bar yok.
Üzgünüm.
Ama büyük bir Fransız restoranımız var.
Güzel... Ben... Güzel, teşekkür ederim.
Rica ederim
Beyefendi!
Buraya oturmaz mısınız, bayım?
Teşekkür ederim.
Menü, beyefendi.
Mümkünse şarap menüsünü de görmek isterim.
Kesinlikle bayım.
Gördünüz mü? Avokado salatası...
doğranmış avokado, ahududu, salata soslu domates ezmesi.
Ahududular taze mi, dondurulmuş mu?
Mutfağa bir bakayım, efendim.
Teşekkür ederim.
Affedersiniz.
Zahmet olmazsa... tuzu uzatabilir misiniz?
Ne zahmeti; buyrun.
- Teşekkür ederim. - Bir şey değil.
Bennie Reyes.
- Frank King. - Memnun oldum, Frank King.
Tüm techizatınızı getirmişsiniz.
Pardon?
Telefonu, çağrı cihazı. Muhtemelen bir organizatörsünüz. Techizatınıza bakarak, diyorum.
Aslında yemek esnasında sorgulanmaktan hoşlanmam.
Seni anlıyorum, Frank.
Gerçekten, yemek yerken lafa tutulmak kadar gıcık aldığım birşey yoktur.
- Afedersin, Frank... - Evet?
Ne kadar zamandır burada oturuyorsun? Sormamın sakıncası yoksa.
Yaklaşık 35 dakika.
Bu sana biraz tuhaf gelmiyor mu?
- Neymiş tuhaf olan? - Koku.
- Ben koku almıyorum. - Kesinlikle! Hiç yemek kokusu yok.
Aslında, bir İngiliz restoranı için çok da tuhaf değil.
Anlıyorum.
Peki bu koku ne?
Dezenfektan, sanırım.
Aynen öyle, Bob.
Galiba... Galiba ben biraz
şarap almalıyım.
Bari bir parça ekmek getirselerdi.
Rica edersem... şunu yapmayı kesebilir misiniz?
- Özür dilerim. - Sorun değil.
Sinir bozucu bir tavır. Bunu anlıyorum.
Hayır, hiç de değil. Üzgünüm. Bende yarasa gibi kulaklar var.
Öyle mi? Belki mutfakta neler olduğuna kulak verebilirsin.
Eee... Frank. Sormamın sakıncası yoksa, hangi işle meşgulsün?
Şey......üzgünüm, adını unutmuşum.
Bennie. Bennie Reyes.
- Peki, Bay Reyes... - Lütfen bana Bennie de, Frank.
Bennie.
Kartta da gördüğün üzere, sanattan ekmek yiyorum. Alım satım.
Bak sen şu tesadüfe! Ben de o işteyim.
Hadi oradan!
Güneybatıda, çoğunlukla. Kızılderili malzelemeleri...
Battaniyeler, sepetler, mücehver, bu tür şeyler.
- Ben Afrika konusunda uzmanım. - Maske işindesin yani.
Maskeler, çanak çömlek ve fetiş nesneleri.
Peki, piyasanda kimler var?
Aklın şaşar. Yasal iş sahipleri çoğunlukla...
doktorlar, müzik piyasasından bir sürü insan.
Aynen bende! Eğlence endüstrisinde peynir ekmek gibi gidiyoruz.
Onlar kesinlikle yok.
- Kaliforniya'da bir ofisin vardır o zaman. - San Pedro'da.
Güney'de bir sürü iş bitirdik.
Gerçi evim New Mexico'da. Sınırın hemen dibinde.
- Tam senlikmiş. - Evet, öyle.
Aynen öyle, Frank.
Vay be. Benim gibi bir sanat sevicisi daha.
Bayım, sana bir içki ısmarlamama izin vermelisin.
Bu hakikaten... ikrama geçer.
Benim için bir zevk.
- Burada da kimse yok. - Bu garip.
Merhaba! Merhaba!
Bunda bir iş var.
Galiba başımızın çaresine bakmalıyız.
Frank.
Bu tavrını sevdim.
Önden buyur.
Hayır, önce sen.
Teşekkür ederim.
Buralarda bir yer olmalı.
Hey Frank, işte her gün göremeyeceğin bir şey.
Çırılçıplak erkek bedeni.
Bu "Dirilen Liverpool".
Af buyur?
Bu heykelin adı bu. Kitapta öyle diyor.
Bunu nereden buldun?
"Liverpool Bilgi Servisleri"
Onlarla bağlantıya geçmem şart oldu.
Kesinlikle, çok faydalı.
Kitapta, buralar için bir restoran tavsiyesi var mı?
Aslında, var. Birkaç cadde aşağıda birkaç tane var.
Ne tür yemeklerden hoşlanırsın?
Zarif bi' şeylere gerek yok. Aslında az pişmiş bir bifteğe hazırım şu an...
yanına da garnitür.
Hey! Doktorum bunu görmemeli.
Bennie, karşılaşmamızın şerefine. Afiyet olsun.
Frank, bekle!
Dinle!
Bu kasabada iki yabancıyız. Neden bana katılmıyorsun?
Çok naziksin Bernie ama ben vejetaryenim.
- Hayvan sevdalısı değilsin, değil mi? - Hayır hayır. Et yemiyorum o kadar.
Şükürler olsun! Eski karım onlardandı.
Kuzeybatı Amerika'da bir kadını etsiz, balıksız, yumurta ve peynirsiz...
beslediğini düşün. Sanki buna imkan varmış gibi.
Ben o kadar fena değilim.
Öyleyse neden biraz daha takılmıyoruz?
Hem sana bir içki borçluyum şefim.
- Burayı nasıl buldun? - Benim için fazla coşkulu.
Ben de onu diyordum Frank.
Herşeyin mango sosu ve keçi peyniriyle servis edildiği bir yer.
- Peki burası nasıl? - İtalyan mutfağıyla da aram yok.
- Gerçekten mi? Kuzeyi mi, güneyi mi? - Maalesef çizmenin tamamı.
Merhaba! Bak nereye gelmişiz! Matthew Caddesi.
Bence Cavern Club'ın orijinali burada.
- Cavern Club mı? - Evet. - Cavern Club...
Ah, evet... Beatles.
Dünyayı sarsan dört fırlama.
Sempatik süpürgeler. Bok herifler
Pardon! Özür dilerim. Aslında onlara katlanamıyorum.
Salak saç kesimleri, sivri pabuçlar,... "Seni seviyor, evet, evet, evet..."
Nasıl şarkı sözü lan bu? Resmen delilik.
Lütfen, özre gerek yok. Ben country tarzından şaşmam.
Evet, doğru. Hangi tür?
Hadi bir şarkı patlat. Bir, iki... ve bir ki üç dört...
Gerçekten bi' alemsin.
Hadi ama! Aksi takdirde o kolpa blues meraklılarından biri olduğunu düşünürüm...
Onlarla biraz lafladın mı, anlarsın ki
.Hank Williams'ı Glen Campbell'den ayıramazlar.
Nasıl oluyor da ilk kez tanıştığın birine
durduk yere şarkı söylemesi için ısrar edebiliyorsun?
- Bunu sık sık yapıyorsun, değil mi? - Bu yıl için üç kere.
- Amerikalılarla daha sık çalışırım. - Bu ulusal bir gelenek.
Eh, benim ulusal geleneklerim ayıkken ortaya çıkmıyor.
İşte anladığım dil bu, Francis.
Buraya girebiliriz ama Beatles bizden önce gelmiş.
- Demek burası ha? - Evet, burası dört sempatik
fırçanın üstüne işenilen yer.
Çok tarihselmiş. Lincoln Anıtının önünde içmek gibi.
Katılıyorum. Belki şuraya gidersek aradığın türden...
bir şeyler bulabiliriz.
Umarım.
Bu nedir?
Bu ya Glen Campbell, yahut Hank Williams. Pek emin değilim.
Bu Carl Jung! Tabirimi mazur görürsen, koduğumun Carl Jung'u!
"Liverpool hayatın havuzu" derdi.
Bir hata var galiba. Bu Karl Marx olmalı.
Araya araya nihayet İsviçre'ye geldik herhalde.
Hayır, burası Liverpool. Matthew Caddesi, kesinlikle Liverpool.
Kesinlikle.
- Carl Jung hakkında bir şey... - Ne?
Deniz ürünlerini çok severmiş. Ben deniz ürünlerine tövbeliyim.
Vallahi ben babam çıksa yerim.
- Kusura bakma. - Sorun değil.
Biliyor musun? Bence Carl Jung hakkında yanılıyorsun.
- Öyle mi? Balık sevmez miymiş? - Hayır hayır. Bence Freud'la karıştırıyorsun.
Bilirsin , Meksika Üniversitesi'nde böyle şeyleri öğretmezler.
- Gerçekten mi? - Evet. - Böyle şeyleri öğretmezler demek? - Yani...
Buralarda bir yerde bir bar olmalı.
Meyhane. Biz onlara meyhane deriz.
Üzgünüm, asabım bozuldu.
Belki de otele dönmeliyiz.
Kuzeyin biraz depresif olduğunu duydum.
Tüm o "Satılık" yazılarını ve terkedilmiş binaları düşün.
İnsanı ürpertiyor.
Liverpool'un eski günlerde para kırdığını biliyor muydun?
Köle ticareti.
Elbette onlara asla toprak vermedik, diyorlar.
Kim?
Kime toprak vermemişler?
- Frank? - Ne?
Ha, köleler. Onlara hiç toprak vermemişler.
E, iyi etmişler.
Değil mi?
Kesinlikle öyle, bilirsin.
Gerçekten, şu insanların yaptığı işlerin çoğu alçakça.
Tüm dünya böyle, Franklin. Nereye gidersem gideyim...
Alçaklık, alçaklık, alçaklık...
Buradaki arabaların da isimleri Amerika'daki gibi gülünç mü?
- Ne gibi? - Bilirsin, "Jimmy", "Kızılderili"...
"Tasarlayan".
"Varoluşçu"
"Patlıcan".
"Geyik Düşmanı", tutkunuz için tutkulu bir araba.
Eh, sizden aşağı kalacak değiliz.
Şu Mercedes bayisine bak.
Hiç dikkat etmemişim, ne çok seri üretmişler.
- Bu garip. - Gerçekten,kimin 280 SL'ye kanı kaynar?
- Şiir nerede? - Hayır, demek istediğim...
Buranın yoksul bir mahalle olduğu konusunda haklısın.
Kim bu arabaları satın alıyor?
Haklısın!
- Yatırım piyasaları! - Kesinlikle! Ekonomik canlandırma.
- Mesele bu, değil mi? - Bu olmalı.
Biz de bunun eşiğindeyiz, Frank. Özgür işadamlarının...
- Bütün eski şamandıralar gitmiş. - Tamamen çürümüş.
- Yerine gelen ne? - Ah, bu bir meydan okuma.
Kesinlikle öyle.
- Milenyum! - Kesinlikle.
İyi hoş da buralarda bir... meyhane olmalı.
Herkes yeni bir çağın eşiğinde olduğumuzu söylüyor...
ama bence mutlak bir kaosa doğru ilerliyoruz.
Bunun delillerinden biri de...
herkesin inanır gibi göründüğü deli saçması şeyler...
artık gerçeğin ne olduğu üstüne hiç bir uzlaşma yok.
Bu konuda sana katılabileceğimi sanmıyorum, Frank.
Cidden bak. Astoloji, kehanet sistemleri, Tarot kartları...
Aroma terapisi. Kanişli akupunktur.
Kesinlikle. Canlanan Doğu mistisizmi...
Marie Curie'nin reankarnesi olarak dolaşan insanlar.
- Bu delilik. - Aha! Geldik!
Kültürümüz bilime karşı bir tepki halinde...
bu aslında, kültürel düşüncenin tamamına yönelik bir tepki.
Bu beni cidden deli ediyor.
Seni anlıyorum, Franklin.
Bildiğim tek bir şey varsa şudur: Bugünün rekabetçi dünyasında...
önemli olan neyi bildiğin ve onu ne kadar zamanda öğrendiğindir.
Eğer en güncel bilgiye erişimin yoksa...
ister ofiste takıl, ister yollarda, bir yere varamazsın
- Affedersiniz... - Mutfağı kapattık.
Ben sadece bir... viski alayım, lütfen. Sen?
Bu işte seninleyim, Frankie. Aynısından, duble olsun.
Sadece en güçlü bilgi kaynaklarına sahip olarak...
ihtiyacın olanı, ihtiyacın olduğu anda sana sağlayabilenlerle...
Ancak o zaman, kişisel ve mesleki başarıyı yakalayabilirsin.
Eyvallah. Doğru dedin.
- Çok teşekkür ederim. - Amerikalı mısınız?
- Hayır, hayır. - Bununla gurur duyuyorum.
İşte, şunları alayım.
Hepsini al, tatlım.
- Şerefe. - Şerefe.
Şerefe, dostlar!
Ah, gerçekten. Bu ikrama geçti be dostum!
Biz rıhtımdan yeni geldik ve bir sorumuz var;
Aşağıdaki galeride lüks araba satışı var mı?
- Alıcı kim? - Uyuşturucu satıcıları.
Liverpool'un çehresi değişiyor.
Geniş veri tabanlı teknolojiye sahip finansal servisler...
evden alışveriş, sağlık araştırmaları, ilaç sektörü...
akış halindeki para için dünya standartlarında altyapı kuruyoruz.
Sana söyleyeyim, olay uyuşturucu içinde.
Bu işin bayileri sanıldığından daha becerikli.
Cable North West Liverpool'un %90'ına ağlarını ördü.
Geniş bant fiber optik kablo ağımız, İngiltere'deki her bölgeden daha yoğun...
Barclay Card'ın çağrı merkezi günde 40.000 çağrı alıyor.
Evet, belli oluyor.
Aslında iyi bir kadındır. Biraz alaycı.
Tek başına çocuk büyütüyor, alaycı olmasın da n'aapsın.
Peki, ben kaçtım.
Zamanınız varsa, benim karaoke salonuna uğrayın. Londra dışındakilerin en büyüğüdür.
Karaoke, ha?
Demek kareoke işi; piyasası var mı bari?
Oh, evet, iyi... kareoke sonuçta evrensel, değil mi?
- Peki o zaman. - Tamam.
- Kendinize iyi bakın! - Güle güle. - Güle güle, dostum!
Ne iyi bir adam.
Hem dediği de doğru. Bir düşünsene...
Yazılımlar, teknolojik yükseliş...
Burdan mı, şurdan mı?
Yoksa ordan mı?
Frank?
Bence yapmamız gereken bir trene binmek...
gerisingeri Lime Sokağına.
Lime Sokağına kavuştuk mu, oteli kesin buluruz.
Ayynen!
Ne kadar süreceğini merak ediyorum.
Ben metroyu devamlı olarak işlettiklerini duydum.
Iyi. Çünkü yabancı ülkelerde hiç belli olmaz.
Eh, burası benim için yabancı bir ülke değil.
Hey! Bu doğru, haklısın.
Orada işe yayar bir şeyler var mı?
Pek değil.
- Ben pek okumam. - Neyi? - Gazeteleri.
- Gazete okumuyor musun? - Dergi yahut televizyona da takılmam.
Ben gazetesiz bir hayat düşünemiyorum.
Bana göre zaten yeterince meşgul ediliyoruz.
Telefonlar, çağrı cihazları, faks makineleri, e-postalar, telesekreterler...
Bunlar zaten yetiyor. Bir noktadan sonra içim kaldırmıyor.
Telesekreterler hakkında ne farkettim, biliyor musun?
Dünyanın hangi ülkesine, gezegenin hangi bölümünde olursan ol...
telesekreterler iki tür müzik çalar:
Ya "The Sting" filminin müziği
- ... ya "For Elise" - Benim bilgisayarın müziği!
Ya da "Ey Tannebaum." çalınır
Tabi ona "Enternasyonal" veya "Kızıl Bayrak" da denilir.
Bilirsin, sosyalist marşı. Moskova'da, Kızıl Meydan'da söylenir.
Zaten alışmışlar.
- Demek Kızıl Bayrak. - Evet.
İşçilerin kanı ile boyanan
Şarkıya girdin, Frank.
Boşver. Demek istediğim eskiden İşçi Partisi'nin şarkısıydı .
İşçi Partisi Bolşevik marşını mı söylüyor?
Artık değil. Şimdi "Ateş Arabaları"nı mırıldanıyorlar.
İşte sana hükümet.
Yemin ederim, o piçlerin ne yapacağı hiç belli olmuyor.
ABD'de şişmanları öldürmenin yollarını arıyorlar.
Bu doğru. Birleşmiş Milletler'in askerlerle dolu gizli yeraltı üsleri var.
Nüfusun semirmiş kesimlerini gözaltına almak için emir almışlar.
Kendi göbekleri hürmetine.
Evet, istediğin kadar alay et. Ama trajik, komik değil.
Ne var biliyor musun? Bir konuda haklısın çünkü...
Çizgiyi nerede çekebilirsin? Hükümete güvenip güvenemeyeceğini nerden bilebilirsin?
Ben güvenliği sertifikalandırılmış asansörlere biraz güveniyorum.
Hepsi o.
Bu arada, otelimizde hiç asansör yok.
Evet, ben de fark ettim. Bu yüzden merdiveni kullanıyorum.
Ortak, doğru yoldasın.
- Ne oldu? - Durağımızı kaçırdık galiba.
Aman ne güzel.
- Buradan. - Bileğimi de burktum!
Bence çıkmak için, yukarı çıkıp geri dönmeliyiz.
- Frank, bileğimi burktum! - Fark etmez, yürümeye devam et.
Ağrıyor!
Burasının neresi olduğu hakkında hiçbir fikrim yok.
Durmamız gereken istasyonun adı neydi?
- Hatırlayamıyorum. - Anlamadım! - Hatırlayamıyorum, dedim.
Peki yanlış yer olduğunu nereden biliyorsun?
Çünkü haritada yalnızca dört istasyon var ve bu onlardan biri değil.
Eskisi gibi çeviremiyorum.
- Neyi? - Ayak bileğimi!
Nereye gidiyorsun?
Açıkçası, Frank, sen bu işi çözene dek, bana bir anestezi uzmanı lazım.
Spinoza'nın dediği gibi:
"Tanrı'yı gerçekten seven ondan bir karşılık beklememeli."
Benimle yatmaya çalışıyor olmayasın?
Deneyimlerime göre felsefe konuşan adamlar beni yatağa atmaya çalışır.
İki tane lütfen.
Burası sana da biraz garip görünmüyor mu?
Neden?
Kredi kartı almıyorlarsa boku yedim. ATM ye gitmem gerek.
Harika! Otele dönünce sana öderim, tamam mı?
Umarım buralarda yerde bir sigara makinesi vardır.
Affedersiniz. Fazla sigaranız varsa bi' tane alabilir miyim?
- Hayır, hiç de bile. - Çakmak var mı?
Eyvallah.
- Sen kullanmıyorsun tabi ki. - Hayır, içki de içmiyorum.
- Kampai. - Skoal.
Şansıma epeyce nakdin var.
Acil ihtiyaçlar için daima biraz bulundururum.
Ben de Frank, ben de.
Örneğin, memleketimde veya yabancı bir ülkedeyken...
her ihtimale karşı taşırım yanımda, bilirsin.
Taksi parası, beklenmedik bir içki daveti...
Gerçekten, Frank, hangi ülkeler olurdu bunlar?
Ara sıra ziyaret ettiğim yerler; Bermuda'ya sıkça giderim
Brüksel... Bangkok.
Acil durumlar için üç beş bi' şey taşırım yani.
Çok mantıklı. Hatta tabirimi mazur görürsen, biraz "memurca".
Ama gerçekten. Biraz extra nakit bulundurmak... çok akıllıca.
Merak ediyorum da... sen de bundan var mı?
- Bir kredi kartın var mı? - Evet.
- Platin mi? - Tabi. - Peki sen... Plütonyum Kart'ı duydun mu?
Hiç duymadım.
Bu bende kalabilir mi? Yabancı bozuklukları topluyorum.
- Ne için? - Sana onlarla ne yaptığımı söyleyeyim, Frankie.
Çorap içine koyuyorum... ve güm!
Etrafını güzelce sardın mı bitti! Erişebileceğin en iyi silah.
Her yerde...
Hava alanı güvenliği, gümrük ve göçmen bürosu...
Biri bana yamuk yaparsa... güm!
Ben... kendiminkini sadaka veririm.
Eminim öyle yaparsın.
Ve... açıkçası, ben Plütonyum Kart diye birşeyin olduğunu sanmıyorum.
İnanmalısın, amigo.
Plütonyum Kartı günün birinde zulandakileri kurtarabilir.
Pazarlama için yepyeni bir kavram.
Ve avantajları... inanılmaz.
Ben uzuv kaybı sigortası aldım. Ürün değiştirme garantili.
Takdiri ilahi ile gerçekleşen kayıplar dahil.
Ben benzersiz deneyimler ve heyecanlı olaylara erişmekten hoşlanırım...
bilirsin, kimi biletlere normal bayilerden erişilemez.
Sana en büyük avantajı anlatayım:
Nihai kurtuluş!
Neden bahsettiğin hakkında zerre kadar bir fikrim yok.
Yılda bir kez, iyi sicilli bir Plütonyum Kart sahibi olarak...
Plütonyum Tüketici Hattı'nı arayabiliyorum.
Nitelikli müşteriler için ayarlanan...
özel bir hat bu.
Aradıktan sonra onlara
PIN kodumu veriyorum, güvenlik gerekçelerinden ötürü...
kimse atıp da tutturmasın diye.
Sosyal Güvenlik numaramı...
yahut doğum tarihimi kabul etmiyorlar
veya duygusal önemi olan herhangi bir tarihi.
Eğer kimliğimi ispatlarsam...
acil servisleri, günün 24 saati, nerede olursam olayım,
- ...gelip beni kurtarıyor! - Ne demek "kurtarıyor"?
- Diyelim ki, kaybolmuşum. - Diyelim ki, zaten kaybolduk.
Plütonyum Kart'ı arayıp, fiber optik bağlantıları sayesinde,
yerimi tespit ettirebilirim. Bulunduğum yere bir limuzin...
yollayıp beni dönmek istediğim yere bırakabilirler.
Ee, ara o zaman.
Ne?
Cebinden biraz bozukluk, silah yahut ne diyorsan ondan çıkar...
telefon et ve onlara kaybolduğumuzu söyle.
Beni dinliyor musun sen? Yılda bir diyorum, ahpap.
Bu durumda, bir akşam yemeği yiyeceğim.
"Bu durumda, bir akşam yimaa yiyecem.".
Tam olarak nasıl kaybolduk biz?
- Porsiyon tek mi, iki kişilik mi? - Biz gerçekten açız.
İki kişilik.
Güzel.
Gerçekten, ne düşünüyorsun?
Bak, o kadar da kaybolmadık, tamam mı? Bu haritaya göre,... eğer
nerede olduğumuzu bulamıyorsak, şehir merkezinin dışına çıkmışızdır.
Yapmamız gereken bir otobüse binmek ve çıktığımız yere dönmek.
Otelin adını hatırlayabilsen bunların hiçbiri olmayacaktı.
Ne?
Ben buranın yabancısıyım. Bence bu senin sorumluluğun.
Ah, yapma. Sen ne işe yarıyorsun?
Çünkü ithalat-ihracat işlerinde, biz eylemlerimiz için sorumluluk alırız.
- Sen az evvel ne dedin? - Gayrimenkul gelişimi.
- Ben gayrimenkul işindeydim zaten. - Gerçekten mi?
- 80'ler bizim için harikaydı! - Muhteşemdi.
Ve 70'ler, o restoranlar.
Benim için... senin için...
restoran işinde çok para vardı, Frankie.
- 70'lerde tabi. - Maalesef öyle.
Az evvel içtiğimiz neydi? Hadi bir tane daha atalım.
Ben almayayım. Aslında, yemeğin arkasına içerim
- Tamam. - Çoğunlukla et olsa bile.
Hala...
Bu kötü değil...
- Nefes alamıyorum. - Ne oluyor?
- Bennie? - Panik... atak.
Ben... üzgünüm. Aman Tanrım!
... günün sonunda, mesele sofraya ne koyabileceğiydi
Keşke cep telefonumu ve çağrı cihazımı o odada...
bırakmasaydım.
Ne de güzel bir kamusal alan, ha?
Çok etkileyici.
Frank, yemek için üzgünüm.
Bana hep dokunmuştur zaten.
- Ne? - Bolluk.
Beni deli ediyor!
Rahatlık. Tokluk. Bunlar ödümü patlatır!
Çok fazla yemek vardı lan!
- Tamam, sorun yok. Hadi. - Tamam.
Şu an laptopumda bir solitaire çevirmek için neler vermezdim.
Gerçekten mi? Hangisinden var sende?
Sevdiğimden. 12.1 inç, düz ekran LCD.
Hiç işim olmaz. Benimki 14,1 inç. Daha aşağısı kurtarmaz.
14.1 ihtiyaçlarım için fazla aslında.
Ama bunun doğru olduğunu varsayalım...
nasılsa zamanla 12.1'ler azalacak, 13.3'ler artacaktır.
13.3'le idare edebileceğim asgari boyut.
Şekil faktörünü aşan bu boyutlar....
- Seninki ne kadar kalın? - 1.2 inç
Benimki... 0,78
- Gerçekten mi? - Piyasanın en incesi.
- Etkileyici. - Emin olabilirsin.
Frank, gerçekten tuhaf olan ne biliyor musun?
Erkeklerin asla seksten bahsetmemesi.
Bir düşün. Kızlar bir araya gelince vıdı vıdı, seks şöyle...
- Ve vıdı vıdı, seks böyle. Ama erkekler... - Bennie!
Ben gazete okumaya çalışıyorum.
Üzgünüm.
Orada iyi şey var mı?
Çok güzel hindistancevizlerim var. Bakın ne güzel sıralanmışlar
Büyük olanlar, küçük olanlar, ve kafa büyüklüğündekiler
- Bennie! - Evet, Frank.
Hiç!
İşte karım, hayatımın aşkı söylüyor...
rollabolla Bolla bir bozukluk yuvarla...
Çok güzel hindistancevizlerim var...
- Bennie! - Evet, Frank.
Aslında gazetede tam senlik bir şey var.
Sağol, Frank. Çok naziksin.
Oldukça garip aslında. Nerede olduğumuzu biliyor muyuz?
Yine su kenarına döndük galiba.
Biliyor musun, Bennie? Galiba bana bir ilham geldi.
- Neymiş o? - Bence kaybolmamızın asıl nedeni...
Mersey'den yanlış yöne doğru ilerledik.
Bence mantıklı.
Yani otele dönmek için yapmamız gereken...
... Mersey Nehri'nin tersine giden feribota binmek.
Hadi bakalım. Düş önüme, Francisco.
Ah, Frank?
- Şu şey... - Ah, evet. Doğru, doğru...
Dergilerin "tanıtım" dediği şey.
Gazete sayfalarında görmüyormuşuz gibi.
Diyor ki... küçük bir salgın varmış
uzay istasyonu vasıtasıyla gezegene yayılmaktaymış.
- Orada birilerini yollamışlar. - Kimi?
Üstesinden gelmek için bazı uzmanları.
Yapmaları gereken de buydu, Frank.
Gazeteler hakkında ne demek istediğimi anladın mı? Hep aynı hikaye.
Tekrar ve tekrar. Aynı şey, her zaman.
Tekrar ve tekrar ve tekrar. Bu asla değişmez.
Zamanın başlangıcından beri, tekrar ve tekrar...
Hadi.
Şimdi ne var Bay Çokbilmiş?
Burası Japon Bahçesi olmalı.
- Ne? - "1984 yılında ilk uluslararası...
Liverpool'da düzenlenen ilk bahçe festivali.
"Sergi merkezleri şehir için başka bir eğlence mekanı haline gelmiştir.".
Ve Japon Bahçesi gibi özel bahçeler de buna dahil..."
Şunu bir göreyim,
- Anlıyorum. - Bana inanmadın! - Üzgünüm
- Bunları uydurduğumu düşündün! - Üzgün olduğumu söyledim!
Bir şeyler yemem gerek. Kan şekerim dibe vurmak üzere.
Bizi öldürteceksin.
Olay şu ki; kalabalıktan sıyrılmamız şart.
- Nereye gidiyorsun? - Bu tarafa.
- Güzel görünmüyor mu? - Bennie, bu vitrin.
Hepsi plastik gıda.
Biliyordum.
- Merhaba! - Merhaba!
Kimse yok mu?
İki kişilik masa, aziz dostum.
- Bitti! - Kapattık, diyor.
Kapattık, diyor.
Bennie! Kapatmışlar.
Hayır, hayır, hayır.
Frank, otur. Otur, Frank, lütfen.
Ben hallederim.
İki menü, lütfen!
Mahallenin temiz çocuğu gitti, kurt geri döndü.
İki menü, lütfe...!
Firmamın bu yıl Liverpool'a ne kadar iş getirdiğini biliyor musunu?
Bir fikrin var mı? Bir sürü, dostum.
Liverpool da benim için bir şey yapsın!
Tamam, bu kadar. Hadi. Amigo, beni takip et.
Gel, gel!
Bundan bir tane, bundan bir tane... Balık yer misin, Frank?
Bundan da iki tane. Anladın mı? Halledebilir misin?
Helal sana!
Bazı insanlar ısrarcı bir kişiliğe cevap verir.
Başarımın sırrı bu, dünyanın her yerinde.
Ne istediğimi biliyorum ve üstüne gidiyorum.
Çok teşekkür ederim.
Teşekkürler.
Gördün mü?
Sen bana takıl, Frank.
Her şey yoluna girer.
Buyrun!
Lütfen!
Sözün özü ve işin aslı şu ki sofraya ne getirebilirler?
Bay Dünya Gezgini.
Hey! Burası nasıl?
Bu tavuk. Ben tavuk yemem.
Karaoke! Muhtemelen şu bardaki... meyhanedeki adamın yeri.
Oraya gitmek ister misin?
Yiyecek bir şeyler almak istediğini sanıyordum.
Tamam, Frank, olur.
Yemek, değil mi? Acıkmış olmalısın.
Geçen gün internette bir şey gördüm, Frank.
Gerçekten ilgini çekecek türden bir şey.
- Ne? - Bir bilim adamına göre...
...bilinçli makinelerin imalatı artık mümkünmüş.
Düşün. Kendi başına düşünebilen bir kelime işlemci..
- Olasılıkları bir düşün. - Bilim adamı bunu nasıl yapacağını söylüyor mu?
- Evet - Bu son derece ...
Söylüyor! Diyor ki tek yapman gereken; iyi dinle...
bu... zekice bir şey.
Vay anasını yani! Ne demek istediğimi anladın mı?
Tek yapman gereken bilgisayarı...
korku ve umutsuzluk hissetmeye programlamak.
- Ne? - Bu adama göre, diğer hayvanlar içinde...
bizi düşünmeye zorlayan bur dürtülermiş.
Eğer bir makineyi...
aynı şeyi yapmak için...
Bilgisayarı korku ve umutsuzluk hissetmesi için programlamak da ne demek?
Tamam,olay şu Frank. Şunu bir dinle:
Laptopunu ele alalım. Senin dokunuşuna ihtiyacı var.
Onu ihmal edersen ölür.
Bilgisayar mevzuya uyanınca dehşete kapılıyor!
Böylece daha çok çalışıyor.
Harika değil mi?
Dünya korkunç bir yer.
Şimdi, bir dakika bekle. Bir dakika bekle!
Hadi ama Frank!
İngiltere'den nasıl da nefret ediyorum.
Şimdi sadece lanet bir dakika bekleyin bayım...
Bu lanet dünya aslında güzel bir yer olabilir!
- Yapma ya? - Öyle, öyle!
- Bana bir örnek ver. - Tamam vereyim.
Şey...
Neden bu kadar negatifsin?
Tamam, işte sana örnek.
- Zamanında bir köpeğim vardı, tamam mı? - Bir Amerikalı köpek hikayesi daha.
O gerçekten iyi bir köpekti!
Hakkında bir sürü şey duyduğum uyduruk itlere benzemezdi.
Yaklaşık 56 kiloydu...
- Aslında 50 civarıydı. - Ah!
Gel şuna 38,5 diyelim.
- Peki, diyelim... - Neyse, onun şöyle...
Tam bir devdi. Dişleri olan Grand Canyon gibiydi.
İstediği an beni haklayabilirdi ve beni hamburger gibi gevretebilirdi.
Bu köpekle güreşirdim ben vaktiyle
"Hayalet Sürücüler Uçarken"i mırıldanırdım...
- Neyi mırıldanırdım dedin? - "Hayalet Sürücüler Uçarken"
- Neden peki? - Bilmiyorum. Bu onun en sevdiği şarkıydı!
Neyse, olay şu ki, onunla yerde güreşirdim...
o patilerini havada sallardı...
pati dediğime bakma... Cleveland eyaleti kadardı!
Ve çenesi nasıl da kütürderdi...
ben de gülmekten yerlere kapanırdım...
Konuyu herhangi bir yere bağlayacak mısın?
Tamam, bağlıyorum.
Ben tam orada, o köpekle birlikte yerdeydim!
Yüzüm, onunkine karşı!
Çenesinden bir milim uzakta!
Ama o asla ve asla yüzümü dişlemedi!
Şimdi, bu inanılmaz değil !?
İstediği an burnumu koparabilirdi...!
Ama bunu bir kez bile denemedi!
Bu iyi bir hikaye değil de nedir !?
O öyleydi işte. Rex!
Gerçekten iyi bir köpekti!
- Peki ona ne oldu? - Ne?
Ona ne oldu?
Bir gece yük kamyonu üstünden geçti!
Frank!
Frank, aldım ben bunu.
Frank.
Frank!
Kafana dikkat et.
- Sen iyi misin? - Evet.
- Burası açık! - Evet, harika!
Sen iyi misin?
İyi akşamlar.
- Bize ısmarlıyor. - Öyle mi dersin?
Öyle düşünüyorum.
- Dostum, teşekkürler! - Evet, çok teşekkür ederiz.
- Önce bir içki. - Evet evet. Geleneksel...
Liverpool tarzı.
Teşekkürler.
Şerefe!
Teşekkür ederim.
Sağol dostum!
- Burası güzel kokuyor. - Kesinlikle öyle.
- Bu nedir? - Adaçayı. - Gerçekten mi?
Güzel, değil mi?
O neye yarar?
- Artık uzun sürmez. - Sanırım bir menü alacak.
- Burası, menüsü olmayan mekanlardan. - Gerçekten mi?
Hadi Frank, gidelim.
Biliyor musun...?
Bütün o içtiklerimiz...
açlığımız...
Ne dedin?
Tamam!
Tamam! Kozu oynamanın sırası geldi. Baba bu işi çözer.
- Ne? - Dedim ki bu da bu işi...
40 yılın başı işimiz düşmüş!
"Baba bu işi çözer" dedin.
Hayır, "bu da bu işi çözer" dedim.
- "Baba" dedin. - Neden "baba" diyeyim? İsa aşkına...
Tamam. Nedir bu bebeğin 800'lü hattı?
Amerikan ücretsiz görüşme hattıdır. Erişim kodunu girmelisin.
Bu noktada yanılıyorsun, dostum...
Bu Plütonyum Kartı'nın başka bir avantajı.
Bir ücretsiz erişim numarası... dünyanın her yerinden.
Çalıyor.
Plütonyum İmparator Kartı'na hoşgeldiniz
Tüm operatörlerin şu anda diğer müşterilerle görüşmektedir
Lütfen hatta kalın.
- Bu Noel müziği! - Biliyorum, samimi geliyor.
- Ama Noel'de değiliz! - Değilsek de yakınız.
Bennie, tüm dünya Yılbaşı dekorasyonundan vazgeçiyor.
Ne demek istiyorsun, Frank?
Bilmiyorum. Ben sadece... Bu konuda iyi hissetmiyorum.
Hadi, hadi.
- Genel merkezleri nerede bunların? - Los Angeles'ta
Çağrınız bizim için çok önemli. Bağlantınız kesilmeyecek
Bu, dinlediğiniz son sesli mesajdır
E hadi öyleyse.
Hadi!
- Bu harika! - Ne?
- Biliyor musun, Bennie? - Ne? - Haklıydın.
Bu dünyadaki bazı güzel şeylerin varlığı hakkında.
Taksideyken, düşünüyordum da, bilirsin...
Yükselen yıldırımlar hakkında . Ne olduğunu biliyor musun?
- Hayır. - Çoğu kişi bilmez.
Yakın bir zamanda keşfedildiler. 1989'da diyen biliyorum.
Fırtınaların üstünde çakan yıldırımlar.
Kırmızı grafik gibiler, mavi jetler...
Şeritler ve grafikler... Aptalca isimler, ama bilirsin...
Biliyor musun, inanılmaz olan ne? Bu ancak son 30 yıl içinde keşfedilebildi.
Ebeveynimizin bundan haberi olmadı!
Bu bir bakıma... dinozorların kuşlarla akrabalığı gibi.
Yahut dev kuyruklu yıldızın dünyaya çarpışı gibi...
65 milyon yıl önce.
Yahut onüçüncü gezegenin varlığı gibi.
Toplu taşımayı gerçekten seviyorsun değil mi Frank?
Kendini gerçekten ifade edebildiğin tek yer burası.
Bunun ne anlama geldiğini bilirsin, Frank.
Neymiş?
Bir yerde durmak ve adres sormak zorunda kalacağız.
Hayır.
Afedersiniz!
Siz... İngilizce biliyor musunuz?
Elbette biliyoruz. Bu ülkenin anadili İngilizce, değil mi?
Ben... ne olduğunu bilmiyorum.
Dün gece çocuğuma oyuncak almak için çıktım.
Onun doğum günü, Noel'den hemen sonra.
Her neyse... O bir tür
Uzay İstasyonu istedi. Anlarsınız ya.
Ve şunu söyleyeyim, bulana kadar akla karayı seçtim.
Mağazadan mağazaya, ordan başka mağazaya...
Sonra her nasılsa...
kayboldum.
Bennie Reyes.
- Ve bu da Frank... - Frank King.
Leroy Jasper.
- Ben, Frank, tanıştığımıza memnun oldum. - Bizde.
- Bu tuhaf - Tuhaf olan ne?
Biz "Üç Kral" gibi olduk.
"Kral"... ve "Reyes" İspanyolca'da Kral demek, değil mi?
Ve Leroy'da Fransızca'da kral anlamına gelir.
Evet, bu komik!
Eşzamanlılık.
Matthew Caddesi'nde Carl Jung büstünü gördün mü?
Chicago'da bir Carl Jung büstü mü var?
Hayır, Liverpool'da.
Size bir şey diyeyim mi, ben acıktım.
Al bizden de o kadar, amigo.
Domuz yağı kokusu alıyorum.
- Frank bir vejetaryen. - Hayır, Bennie, sorun değil.
- Frank, burada yiyebileceğin bir şey yok. - Endişelenme, Bennie...
Afedersiniz, bayan. Vejetaryen servisiniz var mı?
Bennie, o galiba İspanyolca konuşuyor
Buraların dili budur.
Ben iyi İngilizce konuşur. Ben mecbur.
- Ben bir iş adamı. - İş kadını.
- Bennie! - Üzgünüm.
Siz yemek istiyor mu, ya da ne?
Ah, evet. Biz yemek istiyoruz.
- Otur. - Teşekkür ederiz.
Çok teşekkür ederiz.
Ben konserve fasulye sevmem, Frank.
Bennie, önüne geleni ye ve şükret.
Haklısın, Frank. Biliyorsun, o haklı.
Ben kendi adıma, her şeyi yerim.
Affedersiniz biraz tuz alabilir miyim?
Tuz.
Tavrı sert biraz, şef midir acaba?
- Tuz. - Teşekkür ederim.
Bir an için korkmuştum ama herşey yoluna girdi.
- Niçin korktun? - Bilmiyorum, ben...
Bu daima beni huzursuz eder. Hep böyleydim
- Nasıldın? - İstediğimi alırken...
sadece birkaç dakika önce.
Vay vay, şuna da bak sen!
İşte az rastlanan bir şey.
Şehrin ortasında bir koyun sürüsü.
Bir çeşit hasat festivali olmalı.
Sanırım bu artık Liverpool'da olmadığımız anlamına geliyor.
Bu yün endüstrisi için bir tanıtım dublörü.
Frank, sen ne dedin?
Ben gitmeliyim. Yarın iş toplantılarıyla dolu bir günüm var.
Benim de.
- Hesabı ödeyelim. - Kadın nereye gitti?
Bir dakika daha bekleyelim.
Bayan!
Hesabı alabilir miyiz?
Frank?
Frankie!
Hey, çocuklar!
Beyler!
Frank?
Az evvel başımı buna çarptım.
- Çubuk mu bu?! - Buralarda bir fenerim...
- Meşalen var mı? - Sakla samanı, gelir zamanı.
Hayır, o değil.
- Merhaba. - Merhaba.
Bu benim yeğenim.
Hayır! Yani... kardeşimin kızı.
Daha on iki günlük.
Babası nerede?
Güneyde.
İş arıyor.
Güneyde iş yok ki.
- Size de... - Size de bir...
- Geri dönmek lazım, işe dönmek lazım. - Başka bir gün, başka bir beş frank.
Durun beyler. Sanırım ofisi aramalıyım.
Frank!
Matthew Caddesi!
Ne ?
Peki ya sen, Leroy?
Hayır, ben Lakeshore Yolu'na gideceğim.
- Lakeshore Yolu önümüzde. - Ah be adamım!
Subs: scalisto